is a post from JUFKIM.TK ~geloof, hoop & liefde!~.

What heights of love, what depths of peace
When fears are stilled, when strivings cease
My Comforter, my All in All
Here in the love of Christ I stand

In Christ alone, een overbekend lied (ook wel bekend als "Jezus alleen", opwekking 575) hoorde ik gisteren in de uitvoering van Owl City.. Owl City is een band die ik lange tijd niet aan kon horen, doordat hun nummer Fireflies gedraaid is op de begrafenis van oma, alweer bijna een jaar geleden.. Als het lied voorbij kwam op de radio rende er een lange tijd wel iemand uit ons gezin heen om 'm als de wiedeweerga uit te zetten.. De woorden die mijn tante uitkoos om het tastbaarder te maken voor mijn nichtje, de woorden die ik gesproken heb.. Ze vlogen ons aan.. "I'd like to make myself believe, that planet earth turns slowly.. It's hard to say that I'd rather stay awake then I'm asleep, 'Cause everything is never as it seems" Woorden die nog steeds af en toe hard binnenkomen, omdat het nog steeds zo is. Soms zou je willen dat de aarde ook even stilstond bij je verdriet, dat alles anders is nu zij er niet meer is.. Dat die ene dag nooit geweest was, dat alles nog steeds zijn gangetje zou gaan.. Maar dat is niet zo.. Ook vandaag, op de dag dat we oma's verjaardag hadden mogen vieren als het allemaal anders gelopen was denk ik terug aan die woorden.. En juist gisteren hoorde ik Owl City's uitvoering van 'In Christ Alone'.. Dat maakt het zo pakkend, zo treffend.. Door Jezus alleen kan ik dit doorstaan, Hij geeft mij kracht en heeft het mogelijk gemaakt dat ik leef, en elke dag mag leven! Hij is mijn hoop, mijn lied, mijn kracht, mijn licht.. Alles wat ik nodig heb

is a post from JUFKIM.TK ~geloof, hoop & liefde!~.

Matteus 6:
25 Daarom zeg ik jullie: maak je geen zorgen over jezelf en over wat je zult eten of drinken, noch over je lichaam en over wat je zult aantrekken. Is het leven niet meer dan voedsel en het lichaam niet meer dan kleding? 26 Kijk naar de vogels in de lucht: ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren, het is jullie hemelse Vader die ze voedt. Zijn jullie niet meer waard dan zij? 27 Wie van jullie kan door zich zorgen te maken ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen? 28 En wat maken jullie je zorgen over kleding? Kijk eens naar de lelies, kijk hoe ze groeien in het veld. Ze werken niet en weven niet. 29 Ik zeg jullie: zelfs Salomo ging in al zijn luister niet gekleed als een van hen. 30 Als God het groen dat vandaag nog op het veld staat en morgen in de oven gegooid wordt al met zo veel zorg kleedt, met hoeveel meer zorg zal hij jullie dan niet kleden, kleingelovigen? 31 Vraag je dus niet bezorgd af: “Wat zullen we eten?” of: “Wat zullen we drinken?” of: “Waarmee zullen we ons kleden?” – 32 dat zijn allemaal dingen die de heidenen najagen. Jullie hemelse Vader weet wel dat jullie dat alles nodig hebben. 33 Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden. 34 Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.

Ik luisterde naar mijn wanhoopspsalm, psalm 91.. Vertrouwen op God lijkt soms zo lastig, we willen het zo graag allemaal zelf regelen.. Maar vele dingen hebben we niet in de hand.. God weet precies wat we nodig hebben, en in afhankelijkheid van Hem mogen we leven.. En dat betekent niet dat we met de armen over elkaar moeten gaan zitten en wachten, maar wel dat als wij het niet meer weten, God het wél weet..

En gelukkig mag dat mijn/onze troost zijn in de komende tijd van onzekerheid.. Het hoofdinkomen binnen ons gezin valt -zo goed als zeker- weg per 1 februari, en uitzicht op een nieuwe baan is vandaag van tafel geveegd.. Toch mogen we ook nu het vertrouwen stellen op onze God, want in Zijn hand, ligt heel ons levenslot!

is a post from JUFKIM.TK ~geloof, hoop & liefde!~.

Het bijbelverhaal hakte er goed in; de barmhartige samartiaan.. Enerzijds mooi; wil ze dat wij zo verder leven, dat we als samaritanen om haar gezin heen staan? Anderzijds: voelde zij zich degene in de goot, waar niemand zich om bekommerde? Je komt er niet meer achter..

En wat doen wij na zo'n moment? Je verwerkt je verdriet, maar ook neem je iets mee voor in je eigen leven.. Leef alsof het de laatste dag is, heb lief als nooit te voren.. Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder alsof het je lust en je leven is! Zelf moest ik na deze avond denken aan een gedicht van Toon Hermans:

Ga nooit weg zonder te groeten,
ga nooit heen zonder een zoen.
Wie het noodlot zal ontmoeten,
kan het morgen niet meer doen.

Loop nooit weg zonder te praten,
dat doet soms een hart zo pijn.
Wat je 's morgens hebt verlaten,
kan er 's avonds niet meer zijn!

Dat was toch een mooie manier om de conclusie van die avond te verwoorden. We hadden het ook over houden van mensen.. Hoe vaak zeg je nou dat je van iemand houdt? De een is er beter in dan de ander.. Carina had nog een mooi idee daarover: "Als je niet durft te zeggen dat je van iemand houdt, zeg dan "Ik zie u graag", zoals de Belgen, komt minder benauwend over!"

Ook in ons verdriet leren we belangrijke levenslessen..

is a post from JUFKIM.TK ~geloof, hoop & liefde!~.

Van stuiteren naar huilen,
van blijheid naar verdiet.
Ik wil het echt wel delen,
Maar vaak lukt het me niet.

De sluizen zijn weer open,
verdriet kan er weer uit.
Het is anders gelopen,
dit is een nieuw geluid.

Mijn gezicht kan een open boek zijn,
vertellen wat ik voel.
Bij vrolijke boeken is dat fijn,
zo'n vreugdevol gevoel.

Nu is het boek gesloten,
emoties blijven hier.
Tranen worden er vergoten,
en het boek wacht op plezier.

Tot die tijd heerst stilte,
een andere kant van mij.
Maar na bezinning, genezing van kilte,
wil het boek weer vrolijk worden, en blij…

is a post from JUFKIM.TK ~geloof, hoop & liefde!~.

And I don't know why you're gone, now you're gone
No beautiful goodbye
You will never leave my mind
And it turns out to be so much different than our dreams
Now you're, you're a star in heaven

Deze woorden hoorde ik vanmorgen in de rouwdienst van een jonge vrouw uit onze gemeente. Ze besloot zelf dat haar leven na 25 jaar lang genoeg geduurd had, en dat maakte dat de wereld even stil stond in de afgelopen week. Ze was al een jaar lang depressief, en heeft in dat jaar alles voor haar eigen uitvaart geregeld.. De muziek uitgezocht, een filmpje met foto's gemaakt.. Zelfs het bijbelgedeelte voor de dominee had ze van te voren uitgekozen.. Alhoewel ik haar persoonlijk niet erg goed kende, ken ik de rest van haar gezin wel. Haar ouders, haar zusjes en broertje.. Hoe groot zal de leegte zijn, die zij achter laat? Leegte in hun harten, leegte in hun huis.. Als ik eraan denk hoe haar broer en oudste zusje de kist droegen vanmorgen.. Dat is een last die niet te dragen is, je eigen zus, zo jong.. Als je het je ook maar probeert voor te stellen, kun je niet anders bedenken dan dat het voelt alsof je hart eruit gerukt wordt.. Er zijn geen woorden voor..

Zoveel meer gedachten schieten door mijn hoofd,
maar ik krijg ze niet op papier.
Een dag als vandaag voelt als verdoofd,
Zo vol gedachten, toch een leegte hier..

is a post from JUFKIM.TK ~geloof, hoop & liefde!~.

Heer U kent,
geniet en bent,
de vreugde van mijn hart.
Een vrijheid diep van binnen,
die mij voor U doet zingen.

[i] Ik zing met diep ontzag
voor mijn God, voor U alleen!
Uw trouw is elke dag
een beschutting om mij heen.
Uw vreugde is mijn kracht
en Uw liefde raakt mijn hart.
Dit loflied is aan U gewijd,
in Uw heerlijke aanwezigheid! [/i]

Heer U ziet
kent mijn verdriet,
het zuchten van mijn hart.
Wat mij ook kan benauwen;
ik blijf op U vertrouwen!

Heer U zoekt,
verdiept en voedt,
de vrede van mijn hart.
Die onverdiende zegen,
brengt vreugde in mijn leven!

[refrein]

Mijn hart vindt rust in U mijn God
in Uw aanwezigheid.
Schep, o God, een zuiver hart
een vaste geest in mij!

[refrein]

is a post from JUFKIM.TK ~geloof, hoop & liefde!~.

Bovenstaand dilemma houdt me sinds een paar dagen bezig.. Ik roep al een tijdje dat ik het na de pabo voor gezien ga houden, en lekker voor de klas ga staan.. Tót afgelopen vrijdag. Ik reed met een collega mee naar huis, en sprak met haar over haar specialisatie.. De meeste leerkrachten in het basisonderwijs 'moeten' bewegingsonderwijs nog halen na hun studie, maar omdat dat op onze school anders geregeld is hoeft zij dat niet te doen.. Nu is ze bezig met een éénjarige cursus tot muziekspecialist.. We spraken erover en ik werd helemaal enthousiast! Hoe leuk; leren dirigeren, leuke muzieklessen geven, een (extra) instrument leren bespelen.. Ik zag het al helemaal zitten.. Eenmaal thuisgekomen dook ik achter de pc..

Al zoekend kwam ik ook op andere studies terecht – maar dat is sinds het nieuwe kostenplaatje van een 'tweede studie' niet meer haalbaar voor mij.. Een master dan? Zoals de meesten van jullie weten doe ik de pabo in 3 jaar en heb ik dus nog een jaartje studiefinanciering over.. Als ik dat geld nou eens zou mogen gebruiken voor een éénjarige master.. Is dat misschien wel een mooie kans…

Gezocht op de site van DUO, maar natuurlijk niks gevonden.. Dus maar een mailtje gestuurd.. Direct antwoord terug – ik sprong natuurlijk een gat in de lucht – dat mijn mailtje binnen 3 werkdagen zou worden beantwoord… Geduld hebben dus!

En vanmorgen kwam dan het mailtje.. Ik heb nog recht op 1 jaar prestatiebeurs en mag dat jaar gebruiken voor een master! Dus wat nu?! Ervoor gaan? Afwachten, en het van het hebben van een baan af laten hangen? Of gewoon lekker gaan werken en later met mn lerarenbeurs nog eens een studie gaan doen?

Ik weet 't nog niet.. Bachelor of Education wordt ik sowieso.. Maar Master of SEN… Geen idee!

is a post from JUFKIM.TK ~geloof, hoop & liefde!~.

I think of soldiers across the sea
Sometimes I wonder its them instead of me
For my freedom they give their lives
And sometimes Christmas makes me cry

Tears of thankfulness, tears of hope
I cry tears of joy at Christmas cause I know
There is peace on earth for every heart to find
And sometimes Christmas makes me cry

I think of families, I think of home
And say a prayer for those who spend this time alone
Cause love can reach out into a silent night
And that’s why Christmas makes me cry

Tears of thankfulness, tears of hope
I cry tears of joy at Christmas cause I know
There is peace on earth for every heart to find
And sometimes Christmas makes me cry

I think of Mary and the virgin birth
And I’m amazed at how much God thinks we’re worth
That He would send His only Son to die
And sometimes Christmas makes me cry

Tears of thankfulness, tears of hope
I cry tears of joy at Christmas cause I know
There is peace on earth for every heart to find
And sometimes Christmas makes me cry

is a post from JUFKIM.TK ~geloof, hoop & liefde!~.

Zijn oma stopte met haar brief, glimlachte en zei: 'Ik schrijf inderdaad over jou. Maar belangrijker dan de woordjes die ik schrijf, is het potlood waarmee ik schrijf. Ik zou willen dat je later, als je groot bent, net als dit potlood wordt'.

Het jongetje keek nieuwsgierig naar het potlood, maar kon er niets bijzonders aan ontdekken. 'Maar het is een gewoon potlood, niets speciaals!' 'Het is maar hoe je ernaar kijkt. Het potlood heeft vijf bijzondere dingen die jou – maar dan moet je ze wel onthouden – tot iemand zullen maken die altijd in vrede zal leven met de wereld:

Ten eerste: Je zult misschien grote daden verrichten, maar je mag nooit vergeten dat er een hand is die jou leidt. Deze hand noemen we God, Hij zal je leiden volgens Zijn wil.

Ten tweede: Af en toe moet ik stoppen met schrijven om de punt te slijpen. Daardoor heeft het potlood een beetje pijn, maar het wordt er wel scherper van. Dus je moet wat pijn kunnen verdragen, het maakt je tot een beter mens.

Ten derde: Als je met een potlood schrijft, kun je altijd uitgummen wat je fout schreef. De les is dat corrigeren wat we gedaan hebben niet slecht is, maar belangrijk om rechtvaardig door het leven te kunnen gaan..

Ten vierde: Het belangrijkste van het potlood is niet het hout of de buitenkant, maat het grafiet dat erin zit. Dus, wees steeds bezorgd om wat er binnen in je gebeurt.

Ten slotte, het vijfde wat een potlood bijzonder maakt: hij laat altijd een spoor achter. Besef goed dat alles wat je in je leven doet, sporen zal achterlaten en probeer je daar voortdurend van bewust te zijn'.

is a post from JUFKIM.TK ~geloof, hoop & liefde!~.